Çok eskidendi el öpmeler, kenarı dantelli mendiller içinde şekerler,
avuca zor sığan kocaman 2,5 liralık bayram harçlıkları…
Postacının getirdiği, uzaktaki dostların bayramı kutlayan kartları…
Aniden yok oldular, yittiler eskilerde bir yerlerde.
Yıllarca sadece seyahate gidenler tesadüfen karşılaştılarsa, kutladılar birbirlerinin bayramlarını.
Artık bayramlar sadece birer “firsat” oldu, yorgun bedenlerin dinlenmesi için…
Bir gün sanal alemle tanıştık ve yeniden hatırladık bayramlaşmanın keyfini…
Kenarı dantelli mendiller, parlak kağıda sarılı şekerler, madeni 2,5 liralik bayram harçlıklari yok belki
ancak bir küçük haber vardı dostlardan uzun süredir karşılaşmadığın, hala aynı adreste olup olmadığını bilmediğin…
Sanal da olsa hatırlandığını, unutulmadığını anımsadığın.
Eskiden, tek yaprak bayram kartlarında yazıldığı gibi….
“KURBAN BAYRAMINIZI KUTLAR, ESENLİKLER DİLERİM”
